Deze titel kan je op twee manieren opvatten. Letterlijk en figuurlijk. En laat me je vertellen... De afgelopen dagen waren een letterlijke en figuurlijke schijtzooi.

Tamara zal Tamara niet zijn, als er niet op elke vakantie iets mis gaat. Voor vertrek had ik de aswolk omzeild, mijn oververmoeidheid was gelukkig ook ver over en ik stapte met een gerust hart het vliegtuig in. De eerste dagen gingen hier prima. Lekker zwemmen, lekker chillen, lekker uit eten geweest en vooral weer als vanouds ontzettend veel lol gehad samen.

Al met al begon gisteren ochtend de ellende. Ik werd wakker en ik merkte dat ik toch niet helemaal fit was. Het wilde allemaal niet zo lekker lopen, mijn lijf gaf hetzelfde gevoel als na een paar dagen goed carnaval vieren. Grieperig. Langzaam opgestaan en gedouched, eigenlijk niet ontbeten omdat niets me smaakte. En rond een uur of half 9 's ochtends begon ik aan mijn dag besteding: Het lopen van bed naar de wc en weer terug. Ongeveer twintig keer moest ik vooral zorgen dat er niemand in de badkamer was en ik op tijd bij de wc... Met de broek op mijn enkels... Dit is op zich niet zo'n heel groot probleem, shit happens zegt men wel eens toch? Maar we hadden voor vandaag een 4-daagse trip gepland staan richting het regenwoud (Releighvallen / Voltzberg) In de loop van de middag is Bas gaan bellen om te vragen of we het konden verzetten. Maar dit was helaas niet mogelijk omdat de accommodatie en het vliegtuig terug al betaald waren. De reisorganisatie zei, dat wanneer we besloten niet mee te gaan, we dit in Nederland af moesten handelen met de reisverzekering. Oke, wat zullen we doen? We mochten tot half 9 's avonds wachten en dan doorgeven of we wel of niet meegingen. Om 8 uur hebben we gebeld om te vragen of we tot morgen ochtend mochten wachten omdat ik toen gewoon een slap vaatdoekje was. (Vreemd he na zo'n twintig keer?) Van die aardige meneer mochten we tot vanmorgen half 7 doorgeven of we wel of niet meegingen... De nacht ben ik, met dank aan immodium, rustig doorgekomen. Maar toen ik om half 6 wakker werd en wéér moest rennen hebben we afgebeld...

We zijn dus niet vertrokken op onze trip richting het tropische regenwoud en een uitkijkplateau. Tot dusver hebben we €650 (die onze trip kosten) met alle diarree mee door de plee gespoeld. Hopelijk is de reisverzekering een beetje meegaand. Vandaag nog langs het ziekenhuis geweest om me even te laten onderzoeken, want ik kon haast niet meer op mijn beentjes staan. Aardige man en die zei dat ik vooral geen stop-middelen moest nemen omdat ik waarschijnlijk iets verkeerds had gegeten. En dat moest er gewoon uit. Wij snapte het niet, want Bas had nergens last van. Al is Bas in de loop van de middag begonnen met zijn wandelingen naar de wc, dus het is denk ik een wijs besluit geweest niet op trip te gaan.

Nu zitten we beide, met wat alleen buikkrampen en zonder dramatische wandelingen naar de wc, in de keuken heerlijke pizza's te eten! We hebben lekkere Hollandse Unox tomatensoep gescoord en morgen gaan we, als schrale troost, naar Colakreek om daar op het strand te overnachten. Vandaag in de stad een super toffe hangmat gescoord dus dat word een feest!