Zo, weer maar eens even een verhaaltje typen... We hebben echt een ontzettend druk weekend achter de rug! Ben er nog helemaal moe van...

Bas was vorige week maandag begonnen aan zijn eerste stagedag na mijn aankomst. Meneer was om half 7 de deur uit en ging ik weer lekker verder slapen. Alleen stond Bas om half 9 al weer voor mijn neus. In het ziekenhuis was tie twee keer over zijn nek gegaan en toen door de hoofdzuster naar huis gestuurd. Daarna is hij donderdag weer begonnen. En wat blijkt, het heerst hier. Heel veel mensen hebben last van diarree (Dit was Bas zijn probleem na het overgeven...) Waarschijnlijk hebben wij allebei dus al last gehad van dit gemene virusje.

Maar in de dagen dat Bas thuis was hebben we het best gezellig gehad hoor. Vooral hebben we gekeken wat we nog voor tripjes wilde gaan doen. En natuurlijk zo af en toe een beetje zwemmen en hangen. Hier in Paramaribo is onder de studenten reisgids Ruben heel erg populair. Hij is goedkoop, en verzorgd hele leuke trips. Hij moet het hebben van mond-op-mond reclame. Irma, die ook bij ons in huis woont, heeft al een aantal trips met hem gedaan en ook zij was erg positief. Dus wij hebben hem gebeld om te vragen of hij het weekend van 22 en 23 mei toevallig een trip gepland had staan naar Galibi. Galibi is plaatsje in het meest noordoostelijke puntje van Suriname. Vanuit hier gaan veel toeristen 's avonds, wanneer het donker is, met een korjaal (boot) de grote rivier over naar Frans Guyana. Daar komen grote schildpadden van over de hele wereld naartoe om daar hun eieren te leggen

Oke, weer even terug waar ik gebleven was. We hadden dus die Ruben gebeld en we konden mee. Hij kwam zelfs bij ons thuis het geld ophalen dus we hoefde niet helemaal op en neer naar de stad! Dat scheelde ons natuurlijk ook weer een paar eurootjes.

Voordat we afgelopen weekend op trip gingen hebben we eerst nog een autootje gehuurd.We hebben hem donderdag middag opgehaald en het was echt de meest lelijke auto ever! Heel lelijk lila met een metalic grijze gloed... En dan zo'n stoere man als Bas achter het stuur he! We zijn op donderdag de brug overgegaan naar Crommewijne. Hier zijn nog wat plantage. We hebben een mooi rondje gereden langs Alkmaar, Nieuw Amsterdam, Wagenberg en nogeen aantal andere plaatjes. Het is erg grappig dat alles dezelfde namen heeft als in Nederland. Op vrijdag zijn we naar het Brokopondo stuwmeer gereden. Best een flink stuk, 180 km in totaal. Lekker op een hobbelweg met echt vreselijke stortregen... Al was het wel heel cool om te zien hoor! 's Avonds lekker slecht bij de McDrive ons avondmaal gehad en inpakt voor onze trip.

Zaterdagochtend om 8uur de auto ingeleverd. Daarna naar 't Vat waar we vertrokken naar Galibi. Ons busje stond er al toen we aankwamen dus konden we er gelijk in. Iedereen was er al. Negen vrouwen, en Bas. Hilarisch! Na een helse rit van 2 uur kwamen we aan in Albina. Vanuit daar gingen we met een bootje in anderhalf uur naar Galibi toe. Dit is alleen per korjaal bereikbaar. Tassen in vuilniszakken want het kon nog wel eens nat worden... Het bootje kwam er aan en er zaten al 6 mensen in. Wat later dus veeeel gezelligere mensen bleken te zijn dan die bij ons in de groep. Nou, wij met zijn allen in die boot, 20 man in totaal. Bas en ik hadden besloten onze regenpakken maar bij de hand te houden: 'Voor het geval dat..'En geloof me, we hadden ze nodig! Na een boottochtje van anderhalf uur kwamen we echt zeiknat aan in Galibi. Alle bagage was droog gebleven gelukkig. Maar de zon scheen hard dus onze kleren waren binnen een half uurtje ook weer droog. 's Middags stadswandeling gedaan (We weten nog steeds niet waar de stad is) en daarna gegeten. Toen het donker was gingen we weer met de boot op stap. Naar Frans Guyana om schildpadden te zien...

Deze boottocht was minder heftig. Rustig water en op een paar spatjes na kwamen we droog aan land. Vanuit Suriname mag je niet met het visum wat wij hebben naar Frans Guyana. Ja, het mag wel, maar dan kom je Suriname gewoon niet meer in. Dus het moest allemaal wel een beetje voorzichtig. Eenmaal op het strand hebben we een minuut of 10 over de kustlijn gelopen en ineens werden we door onze gids om halt geroepen. We moesten blijven staan want in de verte kwam een schildpad het land op. Deze mag je dan echt niet storen want dan gaan ze terug de zee in. Daar een minuut of twintig beetje gezeten, gehangen en gekletst en daarna naar de schildpad toegelopen. Wanneer de schilpadden bezig zijn met graven raken ze in trance. Dan kan je er gewoon omheen staan, zolang je maar niet met je camera flitst of in het gezichtsveld gaat staan. Want dan raken ze uit trance en gaan ze alsnog terug naar zee. We hadden geluk, we troffen de grootste schildpad. Deze is zo'n 2 meter lang en weegt rond de 175 kg. Eerst graaft ze zichzelf deels in en daarna graaft ze, op de plek waar de eieren gaan vallen, een gat van minimaal 70 cm diep. We stonden met onze hele groep gewoon om de schildpad heen toen ze aan het graven was. Dit is echt heel knap hoe ze dit doet, maar je kan ook zien dat het heel erg vermoeiend is voor zo'n beest. Na ongeveer 40 minuten graven stopte ze, en toen kwamen de eieren... Ze zien er uit als pingpong balletjes alleen dan net wat groter. Helemaal rond en je kan ze een beetje indeuken. De eieren bleven komen, per seizoen legt een schildpad rond de 150 eieren. We stonden allemaal te kijken hoe ze het gat aan het dichtmaken was toen we ineens weer geschreeuw hoorden. 'Kom hier eens kijken!' Wij er als een stel debielen heen... Waren er allemaal baby schildpadjes die net uit hun eieren kwamen. Ze waren van het nest onderweg naar de zee om daar aan het grote avontuur te beginnen. Je kon ze gewoon oppakken en zo hebben we nog snel een paar foto's gemaakt! Echt heel erg bijzonder om allemaal mee te maken!

Bij terugkomst in Galibi was er een dorpsfeest begonnen. Het hele dorp was van de partij en ze waren allemaal stom dronken. Echt leedvermaak om dat te zien. Dronken vrouwen met te kleine en te strakke shirtjes die tijden het 'dansen' gewoon omvielen... Rond 1 uur 'snachts gaan slapen, want al met al was het best een vermoeiende dag. Op zondag rond 11 uur weer de boot ingegaan terug naar Albina waar de bus weer stond te wachten. We hebben nog een tussenstop gemaakt met het bootje in Frans Guyana. We zijn aangemeerd in Saint Laurent, waar de bekende gevangenis staat van de verfilming van het boek Pappilon. Na een korte wandeling in dit toch wel spookachtige stadje zijn weer naar Albina gevaren en vanuit daar weer richting Paramaribo gereden. We hebben vooral heel veel gelachen dit weekend. Die mensen van die andere groep waren echt ontzettend gezellig en we zijn ook heel veel met hun opgetrokken. Dinsdag gaan we met zijn allen wat eten in de stad en daarna naar de karaoke bar... Wordt lachen, gieren, brullen!

Morgen zijn hier de verkiezingen. Volgens onze vaste taxichauffeur is er een hele grote kans dat Bouterse aan de macht komt. In heel Suriname geen alcoholische drank meer te koop tot woensdagmiddag. Dit om gezeik te voorkomen. Ik ben wel erg benieuwd hoe de sfeer hier in de stad zal zijn. Misschien dat ik morgen even naar de stad fiets om een blik te werpen. We zullen zien!

Komend weekend gaan we waarschijnlijk de trip Back2Basic doen. We gaan dan met een Jeep het regenwoud in, daar stappen we over op een korjaal en dan op zoek naar een plek om ons kamp op te zetten. Het is dan drie dagen overleven in de jungle. Kampvuur maken, vissen vangen, kaaimannen (Krokodillen) eten, in hangmatten slapen en heel hard hopen dat het niet gaat regenen...