De waarheid is hard

Mijn laatste week hier in Suriname is begonnen en eigenlijk heb ik nog helemaal geen zin om naar huis te gaan. In Nederland is het koud en nat terwijl hier de zon schijnt! Maar helaas voor mij heb ik thuis ook nog enige verplichtingen... Zoals een diploma ophalen en keihard zuipen in Egypte =)

Eens zien, wat heb ik vorige week allemaal gedaan? Uhm... Maandag is Bas vol goede moed weer naar het ziekenhuis gegaan voor zijn stage. Dit keer bleef hij wel netjes tot 15.00 uur 's middags! Ik ben die dag met Irma naar de klinische les geweest over Hepatitis. Dit was in het ziekenhuis, Bas was er ook en eigenlijk was het best boeiend. Wist je namelijk dat Hepatitis makkelijker overdraagbaar is dan HIV? Zelfs met het drinken uit hetzelfde glas kan je deze ziekte al overdragen, best heftig dus! En op die ontzettend regenachtige dag vond ik het ook wel fijn om even het huis uit te komen.

Dinsdag hadden we met de leuke mensen van de Galibi trip afgesproken om wat te gaan eten 's avonds. Hier in de stad hebben we een pannenkoeken en poffertjes café waar je heerlijke BBQ-kip met raspatat kunt krijgen. Hierna zijn we richting het karaoke gegaan omdat we onder het genot van een alcoholische versnapering onze keeltjes even open wilde zetten. Maar helaas...

Dinsdag 25 mei was de dag van de verkiezingen. Hier hebben we eigenlijk niet zo heel veel van mee gekregen. Ik ben niet meer de stad in geweest, mijn hangmat lag te lekker en ik had echt geen zin om daar uit te komen en te fietsen. Het was al vrij snel na het sluiten van de stemlokalen duidelijk dat de 'Megacombinatie' van Bouterse het meeste aantal zetels zou behalen. Natuurlijk waren nog niet alle zetels geteld, maar het zag er wel erg positief voor ze uit. Hier in heel Suriname had de wet verboden om van maandag 0.00 uur tot en met woensdag 12.00 uur alcohol te verkopen. Cafe's, bars, winkels, nergens kon je ook maar een druppel alcohol krijgen. Daarom was op dinsdag ook de karaoke tent dicht. We kwamen daar aan en de kastelein zei doodleuk: 'Jullie wilden toch niet komen karaoke zonder alcohol he?'

Maar dit hebben we donderdag ingehaald hoor, we zijn met een aantal mensen naar Havana Lounge geweest. Een ontzettend foute tent met foute muziek en vooral heel veel foute mensen! Ik snap echt niet dat die Nederlandse stagiaires hier allemaal met een vieze neger lopen. No offence tegen negers hoor, maar die Surinamers zijn zó ontzettend lelijk. Ze zijn klein, lomp gebouwd, hebben 9 van de 10 keer geen tanden en ik moet er niet aan denken dat ze met hun handen aan me zouden zitten... BAH! Laten we het zo zeggen, ze zijn dus niet echt mijn type dus ik hou het liever bij mijn lieve blonde mannetje. Ik heb met Jeroen nog een dansje gewaagd en aanstaande donderdag gaan we waarschijnlijk weer een paar sapjes drinken met zijn allen!

Bas en ik hadden voor afgelopen weekend de 'Back to Basic' trip gepland staan. We kregen donderdag te horen dat deze helaas niet door kon gaan omdat het leger precies in dat gebied zou gaan oefenen. Dus voor ieder ander mens was dit gebied verboden terrein. Van Ruben hebben we een paar alternatieven gekregen en we hebben toen gekozen voor de trip naar Boven-Suriname. Dit is een stukje het binnenland in. Vrijdag om 08.00 zijn we als een stel zombies (Met dank aan de alcohol en vermoeidheid) vertrokken...

We stapten de bus in en we hadden al gauw door dat we met een bijzonder gezelschap op pad waren. Het bleken acht tukkers te zijn... En het 10 keer op een dag aanhoren van het woord Almeloooo (incl. achterhoeks accent) is niet echt bevorderlijk voor diepgaande conversaties. Maar dat ter zijde! We zijn vanuit Paramaribo vertrokken en na een serieus helse rit van 4 uur over een bauxiet weg vol met kuilen en hobbels ben je echt blij dat je eindelijk de bus uit mag! We moesten daarna nog een klein half uurtje een bootje en kwamen toen op vakantie eiland Isadou aan. Dit ligt midden in de Suriname Rivier, is omgeven door watervallen, stroomversnellingen en er staan allemaal van die kleine romantische houten huisjes op. We hebben onze inwendige mens blij gemaakt en daarna zijn we met de tukkers spelletjes gaan doen. Dit was overigens best gezellig! Ook spannende verhalen over amputaties van benen met een gewone zaag terwijl de patiënt alleen verdoofd was met een ruggen prik waren stiekem best vermakelijk.

Ik heb tijdens afgelopen weekend écht een hekel gekregen aan alles wat geen mens, hond of goudvis is. Alle beesten en insecten zijn zo ontzettend eng en groot hier! We hebben dit weekend te kampen gekregen met tarantula's met een lijf van 10 cm, springhanen zo groot als de helft van je onderarm en giftige padden die je nog niet zou willen kussen, al kwamen er 100 knappe prinsen te voorschijn! Ook teken, muggen, horzels en andere steekbeesten waren weer vrolijk van de partij. Ik moet eerlijk toegeven dat ik op dat moment toch wel heel blij was dat ik gewoon een kaaskop ben.

Op zaterdag zijn we vertrokken naar het indianendorp Jaw-Jaw. Hier wonen indianen zonder hoofdtooi. En ze willen niet op de foto tenzij je ze grof geld geeft... Met zo'n 35 graden in de volle zon had ik hier niet echt zin in, en met een 18 - 135mm lens op je spiegelreflex kan je toch niet helemaal onopgemerkt foto's maken. Dus ik heb mezelf die moeite maar bespaard. Na een dorpswandeling van een uur zijn we het regenwoud ingegaan. Mensen kinders, ik was heel benieuwd naar het regenwoud en het is ook echt prachtig! We hebben veel geleerd over planten, bomen, vruchten en dieren. Alleen het was zo ontzettend benauwd... Het tropische regenwoud is niet echt een aanrader voor mensen met een chronische longziekte. Zelf ik kreeg last van mijn ik-ben-er-al-lang-overheen-gegroeid-astma! Ik liep niet te piepen maar was wel aan het snakken naar frisse lucht. Toen we na een boswandeling van 3 uur weer normaal konden ademen gaf ik een zucht van opluchting. Bij aankomst weer op het eiland eerst lekker onder de douche gegaan want ik was zeik nat van het zweten! 's Avonds lekker op tijd ons bedje ingedoken om de volgende dag weer diezelfde helse rit ondergaan terug richting Paramaribo. Ik wil even van deze gelegenheid gebruik maken Bas te bedanken voor het controleren van ons huisje en bed om te kijken of er ongewenst bezoek was... Ook wanneer dit midden in de nacht was...

Verder hebben we voor aanstaande week nog niet echt veel op de planning staan. Morgen is Bas nog lekker een dagje vrij en gaan we naar de vlindertuin. 's Avonds lekker uit eten om ons 'we zijn al een half jaar gek op elkaar' te vieren. Ik hoop dat ik de rest van de week nog een beetje extra bruin kan worden want ik moet zondag ochtend bij aankomst op Schiphol natuurlijk wel ons ma kunnen verslaan in het bruin zijn. Dit is mij in mijn 22,5 jarig bestaan nog niet gelukt, maar eens moet de eerste keer zijn he! =)

Reuze schildpadden & Pingpong ballen

Zo, weer maar eens even een verhaaltje typen... We hebben echt een ontzettend druk weekend achter de rug! Ben er nog helemaal moe van...

Bas was vorige week maandag begonnen aan zijn eerste stagedag na mijn aankomst. Meneer was om half 7 de deur uit en ging ik weer lekker verder slapen. Alleen stond Bas om half 9 al weer voor mijn neus. In het ziekenhuis was tie twee keer over zijn nek gegaan en toen door de hoofdzuster naar huis gestuurd. Daarna is hij donderdag weer begonnen. En wat blijkt, het heerst hier. Heel veel mensen hebben last van diarree (Dit was Bas zijn probleem na het overgeven...) Waarschijnlijk hebben wij allebei dus al last gehad van dit gemene virusje.

Maar in de dagen dat Bas thuis was hebben we het best gezellig gehad hoor. Vooral hebben we gekeken wat we nog voor tripjes wilde gaan doen. En natuurlijk zo af en toe een beetje zwemmen en hangen. Hier in Paramaribo is onder de studenten reisgids Ruben heel erg populair. Hij is goedkoop, en verzorgd hele leuke trips. Hij moet het hebben van mond-op-mond reclame. Irma, die ook bij ons in huis woont, heeft al een aantal trips met hem gedaan en ook zij was erg positief. Dus wij hebben hem gebeld om te vragen of hij het weekend van 22 en 23 mei toevallig een trip gepland had staan naar Galibi. Galibi is plaatsje in het meest noordoostelijke puntje van Suriname. Vanuit hier gaan veel toeristen 's avonds, wanneer het donker is, met een korjaal (boot) de grote rivier over naar Frans Guyana. Daar komen grote schildpadden van over de hele wereld naartoe om daar hun eieren te leggen

Oke, weer even terug waar ik gebleven was. We hadden dus die Ruben gebeld en we konden mee. Hij kwam zelfs bij ons thuis het geld ophalen dus we hoefde niet helemaal op en neer naar de stad! Dat scheelde ons natuurlijk ook weer een paar eurootjes.

Voordat we afgelopen weekend op trip gingen hebben we eerst nog een autootje gehuurd.We hebben hem donderdag middag opgehaald en het was echt de meest lelijke auto ever! Heel lelijk lila met een metalic grijze gloed... En dan zo'n stoere man als Bas achter het stuur he! We zijn op donderdag de brug overgegaan naar Crommewijne. Hier zijn nog wat plantage. We hebben een mooi rondje gereden langs Alkmaar, Nieuw Amsterdam, Wagenberg en nogeen aantal andere plaatjes. Het is erg grappig dat alles dezelfde namen heeft als in Nederland. Op vrijdag zijn we naar het Brokopondo stuwmeer gereden. Best een flink stuk, 180 km in totaal. Lekker op een hobbelweg met echt vreselijke stortregen... Al was het wel heel cool om te zien hoor! 's Avonds lekker slecht bij de McDrive ons avondmaal gehad en inpakt voor onze trip.

Zaterdagochtend om 8uur de auto ingeleverd. Daarna naar 't Vat waar we vertrokken naar Galibi. Ons busje stond er al toen we aankwamen dus konden we er gelijk in. Iedereen was er al. Negen vrouwen, en Bas. Hilarisch! Na een helse rit van 2 uur kwamen we aan in Albina. Vanuit daar gingen we met een bootje in anderhalf uur naar Galibi toe. Dit is alleen per korjaal bereikbaar. Tassen in vuilniszakken want het kon nog wel eens nat worden... Het bootje kwam er aan en er zaten al 6 mensen in. Wat later dus veeeel gezelligere mensen bleken te zijn dan die bij ons in de groep. Nou, wij met zijn allen in die boot, 20 man in totaal. Bas en ik hadden besloten onze regenpakken maar bij de hand te houden: 'Voor het geval dat..'En geloof me, we hadden ze nodig! Na een boottochtje van anderhalf uur kwamen we echt zeiknat aan in Galibi. Alle bagage was droog gebleven gelukkig. Maar de zon scheen hard dus onze kleren waren binnen een half uurtje ook weer droog. 's Middags stadswandeling gedaan (We weten nog steeds niet waar de stad is) en daarna gegeten. Toen het donker was gingen we weer met de boot op stap. Naar Frans Guyana om schildpadden te zien...

Deze boottocht was minder heftig. Rustig water en op een paar spatjes na kwamen we droog aan land. Vanuit Suriname mag je niet met het visum wat wij hebben naar Frans Guyana. Ja, het mag wel, maar dan kom je Suriname gewoon niet meer in. Dus het moest allemaal wel een beetje voorzichtig. Eenmaal op het strand hebben we een minuut of 10 over de kustlijn gelopen en ineens werden we door onze gids om halt geroepen. We moesten blijven staan want in de verte kwam een schildpad het land op. Deze mag je dan echt niet storen want dan gaan ze terug de zee in. Daar een minuut of twintig beetje gezeten, gehangen en gekletst en daarna naar de schildpad toegelopen. Wanneer de schilpadden bezig zijn met graven raken ze in trance. Dan kan je er gewoon omheen staan, zolang je maar niet met je camera flitst of in het gezichtsveld gaat staan. Want dan raken ze uit trance en gaan ze alsnog terug naar zee. We hadden geluk, we troffen de grootste schildpad. Deze is zo'n 2 meter lang en weegt rond de 175 kg. Eerst graaft ze zichzelf deels in en daarna graaft ze, op de plek waar de eieren gaan vallen, een gat van minimaal 70 cm diep. We stonden met onze hele groep gewoon om de schildpad heen toen ze aan het graven was. Dit is echt heel knap hoe ze dit doet, maar je kan ook zien dat het heel erg vermoeiend is voor zo'n beest. Na ongeveer 40 minuten graven stopte ze, en toen kwamen de eieren... Ze zien er uit als pingpong balletjes alleen dan net wat groter. Helemaal rond en je kan ze een beetje indeuken. De eieren bleven komen, per seizoen legt een schildpad rond de 150 eieren. We stonden allemaal te kijken hoe ze het gat aan het dichtmaken was toen we ineens weer geschreeuw hoorden. 'Kom hier eens kijken!' Wij er als een stel debielen heen... Waren er allemaal baby schildpadjes die net uit hun eieren kwamen. Ze waren van het nest onderweg naar de zee om daar aan het grote avontuur te beginnen. Je kon ze gewoon oppakken en zo hebben we nog snel een paar foto's gemaakt! Echt heel erg bijzonder om allemaal mee te maken!

Bij terugkomst in Galibi was er een dorpsfeest begonnen. Het hele dorp was van de partij en ze waren allemaal stom dronken. Echt leedvermaak om dat te zien. Dronken vrouwen met te kleine en te strakke shirtjes die tijden het 'dansen' gewoon omvielen... Rond 1 uur 'snachts gaan slapen, want al met al was het best een vermoeiende dag. Op zondag rond 11 uur weer de boot ingegaan terug naar Albina waar de bus weer stond te wachten. We hebben nog een tussenstop gemaakt met het bootje in Frans Guyana. We zijn aangemeerd in Saint Laurent, waar de bekende gevangenis staat van de verfilming van het boek Pappilon. Na een korte wandeling in dit toch wel spookachtige stadje zijn weer naar Albina gevaren en vanuit daar weer richting Paramaribo gereden. We hebben vooral heel veel gelachen dit weekend. Die mensen van die andere groep waren echt ontzettend gezellig en we zijn ook heel veel met hun opgetrokken. Dinsdag gaan we met zijn allen wat eten in de stad en daarna naar de karaoke bar... Wordt lachen, gieren, brullen!

Morgen zijn hier de verkiezingen. Volgens onze vaste taxichauffeur is er een hele grote kans dat Bouterse aan de macht komt. In heel Suriname geen alcoholische drank meer te koop tot woensdagmiddag. Dit om gezeik te voorkomen. Ik ben wel erg benieuwd hoe de sfeer hier in de stad zal zijn. Misschien dat ik morgen even naar de stad fiets om een blik te werpen. We zullen zien!

Komend weekend gaan we waarschijnlijk de trip Back2Basic doen. We gaan dan met een Jeep het regenwoud in, daar stappen we over op een korjaal en dan op zoek naar een plek om ons kamp op te zetten. Het is dan drie dagen overleven in de jungle. Kampvuur maken, vissen vangen, kaaimannen (Krokodillen) eten, in hangmatten slapen en heel hard hopen dat het niet gaat regenen...

Tussen hemel en aarde

Zoals ik in mijn vorige blog had geschreven ging het aan het begin van afgelopen week niet helemaal volgens plan. Woensdag waren we gelukkig allebei weer opgeknapt en omdat we het er niet bij lieten zitten zijn we naar leuke alternatieven gaan zoeken. En dat is ons ook zeker gelukt!

Hier in Suriname is 'hangmatteren' een officieel werkwoord. De naam zegt het eigenlijk al; hangen in een hangmat. Dit is toch wel een van de favoriete bezigheden van Bas en mij hier. Zo had ik begin van de week ook een eigen hangmat gekocht. En om deze maar eens te gaan benutten gingen we donderdag naar Cola Kreek. Dat is een resort, een stukje richting het binnenland van Suriname. Ongeveer een uur rijden vanaf Paramaribo. Ook kan je daar simpele hutjes huren en er dan overnachten. Dit vonden wij wel een chill plan dus dit hebben we gedaan. Het was best lekker weer, zonnetje en een klein briesje. We hebben eerst onze hangmatten opgehangen (3x overnieuw) en daarna zijn we overgegaan op de chillmodus. Gewoon heerlijk hangen, luieren, eten en slapen... That's life! We hebben daar nog vrienden gemaakt. Rietje en Nolletje. Twee kleine zwerfhondjes die ons wel erg gezellig vonden. Ze hebben 's nachts bij ons in de hut geslapen en een beetje op ons gepast. Of zouden ze daar gelegen hebben omdat het regende...? Ach, het was een hele leuke ervaring om een keer een nacht in de buitenlucht te slapen. En we verbaasde ons er over dat we nog best redelijke geslapen hadden ondanks de stortbuien en jungle geluiden.

Toen we in de loop van vrijdag weer in Paramaribo waren hebben we van het mooie weer genoten en aan het zwembad gehangen. 's Middags naar Orange Travel gegaan om onze trip van vandaag (zaterdag) helemaal rond te maken. We zijn vandaag namelijk naar Bergendal geweest. Er is daar een adventure resort waar mensen allerlei spannende activiteiten kunnen doen. Zo zijn we gaan kayakken, canopy en hebben we een hiking gedaan. Bij het kayakken kwamen we een hoop vieze vliegende beesten tegen, wat dus echt helemaal niks voor mij is! Dus ik was allang blij dat we door de sterke stroming voortijdig terug moesten. Maar dat canopy, dat was echt fucking gaaf! Tuigje aan, berg op en dan via een soort grote kabelbanen tussen de boomtoppen door! Op een gegeven moment gingen we de Suriname Rivier over, dit was lang stuk en het ging best snel. Bij de laatste 'afdaling' mochten we ook up-side-down, dit hebben wij natuurlijk ook gedaan. Helaas had ik een broek aan met hele ondiepe zakken. Daardoor kon ik onderweg geen actiefoto's van Bas maken. Wat natuurlijk erg jammer is...

Daarna hebben we nog een hiking gedaan. Allemaal zo'n wandelstok mee en de berg op. Dit zou opzich heel interessant kunnen zijn. Maar weer die verdomde mosquito's... Ik werd er echt gestoord van! Brett, kind, jij als muggen-hater nr, 1... Ik zou als ik jou was nog maar een keer nadenken voordat je deze kant op komt! Of laat een zeecontainer DEET verschepen!

Morgen hebben we nog een vrije dag die we gaan benutten met niks doen. Maandag moet Bas weer beginnen in het ziekenhuis. Dus dan ben ik van maandag t/m donderdag in de ochtend op mezelf aangewezen. Eens kijken of ik mezelf kan leren uitslapen. Want ik ben elke morgen nog steeds voor 07.00 wakker! Oke, we liggen ook niet later dan 23.00 in bed... Dat ter zijde! Volgend weekend zit eigenlijk ook weer vol. We willen kijken of we voor donderdagmiddag en vrijdag een auto kunnen huren. Om daarmee langs de noordkust te rijden en daar een aantal dingen (o.a. plantages en een groot stuwmeer) te bezoeken. En als het een beetje meezit willen we zaterdag en zondag richting Galibi. Hier leggen de grote zeeschildpadden eieren in de nacht. Lijkt me een hele gave ervaring om dat van dichtbij mee te kunnen maken. We kunnen dan foto's maken en de schildpadden aanraken. Tsja, door onze tegenvaller begin van de week moeten we nu wat strakker plannen met trips. Maar dit gaat zeker goed komen!

'Geniet met volle tuigen, zulke tijd komt nooit meer terug!'

Schijtzooi

Deze titel kan je op twee manieren opvatten. Letterlijk en figuurlijk. En laat me je vertellen... De afgelopen dagen waren een letterlijke en figuurlijke schijtzooi.

Tamara zal Tamara niet zijn, als er niet op elke vakantie iets mis gaat. Voor vertrek had ik de aswolk omzeild, mijn oververmoeidheid was gelukkig ook ver over en ik stapte met een gerust hart het vliegtuig in. De eerste dagen gingen hier prima. Lekker zwemmen, lekker chillen, lekker uit eten geweest en vooral weer als vanouds ontzettend veel lol gehad samen.

Al met al begon gisteren ochtend de ellende. Ik werd wakker en ik merkte dat ik toch niet helemaal fit was. Het wilde allemaal niet zo lekker lopen, mijn lijf gaf hetzelfde gevoel als na een paar dagen goed carnaval vieren. Grieperig. Langzaam opgestaan en gedouched, eigenlijk niet ontbeten omdat niets me smaakte. En rond een uur of half 9 's ochtends begon ik aan mijn dag besteding: Het lopen van bed naar de wc en weer terug. Ongeveer twintig keer moest ik vooral zorgen dat er niemand in de badkamer was en ik op tijd bij de wc... Met de broek op mijn enkels... Dit is op zich niet zo'n heel groot probleem, shit happens zegt men wel eens toch? Maar we hadden voor vandaag een 4-daagse trip gepland staan richting het regenwoud (Releighvallen / Voltzberg) In de loop van de middag is Bas gaan bellen om te vragen of we het konden verzetten. Maar dit was helaas niet mogelijk omdat de accommodatie en het vliegtuig terug al betaald waren. De reisorganisatie zei, dat wanneer we besloten niet mee te gaan, we dit in Nederland af moesten handelen met de reisverzekering. Oke, wat zullen we doen? We mochten tot half 9 's avonds wachten en dan doorgeven of we wel of niet meegingen. Om 8 uur hebben we gebeld om te vragen of we tot morgen ochtend mochten wachten omdat ik toen gewoon een slap vaatdoekje was. (Vreemd he na zo'n twintig keer?) Van die aardige meneer mochten we tot vanmorgen half 7 doorgeven of we wel of niet meegingen... De nacht ben ik, met dank aan immodium, rustig doorgekomen. Maar toen ik om half 6 wakker werd en wéér moest rennen hebben we afgebeld...

We zijn dus niet vertrokken op onze trip richting het tropische regenwoud en een uitkijkplateau. Tot dusver hebben we €650 (die onze trip kosten) met alle diarree mee door de plee gespoeld. Hopelijk is de reisverzekering een beetje meegaand. Vandaag nog langs het ziekenhuis geweest om me even te laten onderzoeken, want ik kon haast niet meer op mijn beentjes staan. Aardige man en die zei dat ik vooral geen stop-middelen moest nemen omdat ik waarschijnlijk iets verkeerds had gegeten. En dat moest er gewoon uit. Wij snapte het niet, want Bas had nergens last van. Al is Bas in de loop van de middag begonnen met zijn wandelingen naar de wc, dus het is denk ik een wijs besluit geweest niet op trip te gaan.

Nu zitten we beide, met wat alleen buikkrampen en zonder dramatische wandelingen naar de wc, in de keuken heerlijke pizza's te eten! We hebben lekkere Hollandse Unox tomatensoep gescoord en morgen gaan we, als schrale troost, naar Colakreek om daar op het strand te overnachten. Vandaag in de stad een super toffe hangmat gescoord dus dat word een feest!

Hell Yeah!

En we zijn er hoor! Gisteren een vlucht van 9 uur gehad die eigenlijk best goed is verlopen. We waren iets later vertrokken dan gepland maar wel eerder in Paramaribo, we hadden wind mee ofzo. Ik was echt als de dood dat ik naast een heel stom iemand zou zitten. Maar dat viel reuze mee! Toen ik het vliegtuig binnenkwam en mijn stoel opzocht zag ik dat ik een van de laatsten was. Bijna iedereen zat al op zijn plekje. Eenmaal bij mijn stoeltje zaten er al twee andere mensen. Een meisje van mijn leeftijd een een Surinamer. Het eerste wat hij zei was: 'Zo, ik bof het wel zeg, tussen twee dames!' En toen was het ijs gebroken. We hebben de hele reis eigenlijk een beetje zitten kletsen en zo heb ik ook de nodige tips nog gekregen over de Do's en Don'ts =) Alleen de landing was drama... Veel turbulentie en luchtzakken waardoor we gewoon 5 sec naar beneden vielen. Gillende mensen en jankende baby's tot gevolg...

Eenmaal aangekomen kreeg ik een klap in mijn gezicht, ik wist dat het warm zou zijn maar dit sloeg echt alles... Ken je een reptielen-huis in de dierentuin? Suriname is een groot reptielen-huis! Door de douane en eindeloos gewacht op mijn tas. Toen eindelijk met mijn gammele karretje richting de uitgang... En ja hoor, daar stond Bas! Eindelijk weer met mijn mannetje kroelen! =)

Hup de taxi in en richting huis. Na een ritje van een uur waren we er. Rondleiding gekregen door het huis en daarna gewoon lekker niks gedaan. Ik was best wel moe van de reis, het vroege opstaan en alle nieuwe indrukken. Dus om 7 uur lagen we op bed. Al was het voor mij toen al middernacht. Op een gegeven moment in slaap gevallen en vanmorgen om iets voor 7 werd ik weer wakker! Klokje bijna rond geslapen dus.

Oja, mijn Nederlandse nummer doet het niet hier in Suriname. Mocht je me iets willen vertellen kun je naar Bas smsen. Zijn Nederlandse nummer is +31685034747 wanneer je hier iets heen stuurt kost het ons niets en jullie de normale kosten. Je krijgt dan, als je lief bent, iets terug met een Surinaams nummer. Dit is dan +5978678890 En de internet verbinding hier in huis jatten we van een van de omwonende. Deze is niet geweldig, valt vaak uit en hyves is te massive dus daar kunnen we niet op... Dat jullie het allemaal maar even weten!

Vandaag een chill dag. We zijn even naar de bank geweest en daarna gelijk door naar het zwembad! Heerlijk gezwommen. Net hebben we gelunched, gewoon hier thuis en zometeen gaan we lekker in de hangmat hangen... Heerlijk!

Ready 2 go

Hyperactiviteit ten top... Dat is momenteel mijn status... Alles is ingepakt, alleen mijn MacBook moet zo nog met de rest van mijn andere spulletjes in mijn handbagage. Mijn flightbag weegt 18,9 kg schoon aan de haak en bevat de nodige kilo's drop en andere versnaperingen die men in Suriname niet heeft.

Gisteren nog een beetje geparty'd met wat vrienden en lekker weinig geslapen. Wat op zich wel positief is, want nu ben ik al moe en lig waarschijnlijk ook voor 21.00 uur op bed. Morgen moeten we er om 04.00 uur uit want rond 06.00 uur moet ik op Schiphol zijn.

Verder heb ik nu niet echt iets te melden. Behalve dat ik er ontzettend veel zin in heb om morgen weer in het vliegtuig te stappen en dan mijn ventje weer in levende lijve te zien. Want dan pixel-hoofd wat Skype mij laat zien ben ik nu wel beu, geef mij maar weer een real-life Bas! Ook die status van dat 'goed werkende' internet daar boeit me ook niet zo veel meer, morgen ben ik daar toch en hoeven we niet meer te Skypen!

Ik hoop dat mijn reis morgen voorspoedig zal verlopen. Beetje slapen, films kijken, muziek luisteren, boekje lezen, New Super Mario spelen op de DS uispelen en hopen dat er geen stinkend dik iemand naast me zit in het vliegtuig!

Mensen, ik zal aan jullie denken als ik in een hangmat lig te chillen met een biertje en jullie aan het werk zijn. Heb geen medelijden hoor, is niet nodig...! Tot over een maand! =)

Hoeraaaaaa, Nederland is weer een reisblog rijker!

Nu ik de nog-maar-10-nachtjes-voordat-ik-mag-grens ben gepasseerd vond ik dat ik wel weer een reisblog aan mocht maken. Dus nadat ik vanmorgen alvast de eerste spulletjes bij elkaar geraapt had en korte broeken van vorige zomer nog eens een keer aan had gedaan (passen ze nog?) ben ik weer naar mijn favoriete reiswebsite gegaan om wéér een site aan te maken.

Over 9 nachtjes zit ik al lekker in het grootste passagiersvliegtuig dat de KLM in haar bezit heeft en ga ik al film kijkend en slapend de Atlantische Oceaan over. Op donderdag 6 mei 2010 vertek ik om 08.45 richting het (hopelijk) mooie Suriname! Ik kom daar rond 18.15 nederlandse tijd aan en ga daar 5 uur vroeger leven dan hier. Ik 'woon' daar een maand lang bij Bas in huis. Ik weet dat ze daar liter-flessen bier hebben en Bas beschikt over een prima twee-persoons hangmat! Ik denk dat we ons daar prima zullen vermaken!

De eerste 10 dagen dat ik daar ben is Bas vrij van stage in het ziekenhuis en zullen mijn eerste dagen in het teken staan van aclimatiseren. En natuurlijk gewoon lekker lui zijn en na meer dan een maand hebben we elkaar genoeg te vertellen en kan ik de foto's en video's van mijn afstudeer periode eindelijk laten zien! Natuurlijk onder het genot van een biertje in die desbetreffende hangmat!

Mocht je op de hoogte willen blijven van mijn hoogstwaarschijnlijk zeer interessante belevenissen, vul dan aan de rechterkant je e-mail adres in en je krijg automatisch een mailtje wanneer ik weer een keer een verhaal online heb gezet...